තාප්පය, කෝප්පය සහ වතුසුදු මල්....

දුඹුරු පාට තාප්පයේ පිට පැත්ත පින්තාරු කරමින් සිටි මට අම්මා ‍කෑ ගැසුවාය. පැයක් පමණ වැඩ කර වෙහෙස වී සිට මට ඈ තේ කෝප්පයක් සාදාගෙන විත් තිබුණාය. වරක් දෙවරක් තෙවරක් තේක බොන්නට අඬ ගැසූ ඈ මා නොඑන බව දැන මා හුන් තැනටම තේක ගෙනවිත් දුන්නාය. උගුරට දෙකට තේක අහවර කළ මා, හිස් වූ කෝප්පය තබන්නට තැනක් සෙවීය. වෙන තැනක් නොවූයෙන් තාප්පය උඩින්ම හිස් තේ කෝප්පය තැබූ මා පින්සල අතට ගෙන නිකමට මෙන් නැවතත් කෝප්පය දෙස බැලීය. කෝප්පයෙන් එපිට පෙනෙන ගෙවත්තේ ඇති වතුසුදු මල් ටික සහ ඒ අතරින් එන උදෑසන හිරු කිරණද මගේ පියවි නෙත සුන්දරත්වයකින් පිනවීය. කොයිවෙලෙත් ලඟ තිබෙන, කොට කලිසම් සාක්කුවේ දමාගෙන හිටි ජංගමය අතට ගත් මා, මගේ පියවි නෙත පිනවූ ඒ මනරම් දසුන මගේ කැමරා නෙතටද හසු කරගන්නට වෑයම් ගත්තේය. මට කැමති ලෙස නාභිගත කිරීමේ හැකියාවක් තිබුණි නම් නාභිගත කරන්නෙ කෝප්පයද වතුසුදු මල්ද යැයි දෙලොවක් අතර සිරවුනු මා, වාසනාවකට මෙන් නාභිගත කිරීමේ හැකියාවක් නොතිබුණු මගේ කැමරා ඇසින් එම මනරම් දසුන කැමරා ඇසට අවැසි ලෙස ඊට හසු කර ගැනීමට ඉඩ දුන්නේය. කෙසේ හෝ නාභි ගත වී තිබුණේ වතුසුදු මල් බව පසුව නිරීක්‍ෂණය කළ මා, කැමති ලෙස නාභිගත කිරීමේ හැකියාවක් තිබුණි නම් නාභිගත කරගත යුතුව තිබුණේ කුමක්දැයි තවමත් කල්පනා කරමින් සිටින්නේය.